ludovico.be | beijing oud

l u d o v i c o . b e | r e i z e n | c h i n a

b e i j i n g | d e o u d e s t a d

oude stad - moderne stad - verboden stad

De Lama-tempel - de tempel van de hemel - de Chinese muur - de Ming-graven - stadsimpressies - het zomerpaleis - Tienanmen en de verboden stad

Beijing (Peking) is qua inwoneraantal de tweede stad van China, na Shangai, maar is wel de bestuurlijke hofdstad (de economische hoofdsteden zijn Shangai en Hong-Kong) Hoewel ze een geschiedenis van meer dan 3000 jaar kent, was ze slechts keizerlijke hoofdstad tijdens de Ming- en Qingperiode (van 1368 tot 1911), en sinds 1949 hoofdstad van de huidige volksrepubliek. Daarvoor was ze hoofdstad van lokale dynastiën, en tussen 1276 en 1368 hadden de Mongoolse heersers Djengis Khan en Khublai Khan (wiens hof bekend is van de beschrijvingen - of fantasieën? - van Marco Polo) er hun hoofdstad al gevestigd. Vandaag is het een vreemde stad, waar - ondanks enkele prachtige overblijfselen uit een luisterrijk verleden, die oorlogen, kolonisaties, burgeroorlogen en de tijd hebben overleefd - het grootste deel van het verleden is weggevaagd: een uitgestrekte megalopolis, doorkruist door talloze autowegen en dubbelbrede boulevards, overal rijzen nieuwe bouwprojecten uit de grond, het ene al ambitieuzer dan het ander. Daartussen liggen de restanten van oudere wijken te wachten op afbraak of vernieuwing, en maken de bewoners er zoals altijd het beste van.

De luchthaven van Beijing - wel modern, niet de mooiste.
Maar geen nood, aan de overzijde van de landingsbaan
zijn ze er voor de olympische spelen
een geheel nieuwe aan het bijzetten,
die weer een flink stuk groter (de grootste ter wereld?)
en nog moderner zal zijn.

De tempel van de Lama's (Yonghe Gong)

Deze tempel was aanvankelijk het paleis van keizer Yongzhen (1723-1735), die het in 1732 overdroeg aan de Dalai lama. Na de onderdrukkiing van het geloof tijdens de revolutie, is het weer de officiële hoofdzetel van het Tibetaans Boeddhisme in China (omdat Tibet door Mao is geannexeerd erkennen de Tibetanen zelf niet de "Chinese" Dalai Lama in Beijing, maar de Dalai Lama in ballingschap die zetelt in Dharamsala in India). Het wordt behalve door toeristen dan ook nog druk door gelovigen bezocht die er komen bidden en wierrook branden.

De tempel van de hemel (Tiantan)

De tempel van de hemel ligt in een uitgestrekt park in het Zuiden van Beijing. Hier leidden de keizersvan de Ming-dynastie een plechtige, rituele ceremonie, waarbij ze als bemiddelaar tussen hemel en aarde offers brachten om de gunst van de goden af te smeken voor de volgende oogst. Tegelijk was deze band met de hemel natuurlijk ook de legitimatie van hun bewind. Het tempelcomplex bestaat uit de grote ronde hal waar voor de goede oogst werd gebeden, de hal van keizerlijke onthouding (de keizer moest 3 dagen vasten alvorens aan de ceremonie deel te nemen) het open altaar van de hemel, en enkele bijgebouwen.

De muur bij Badaling

Het beroemdste monument van China.

Met de bouw van de beroemde, duizenden kilomerters lange muur is begonnen door de eerste grote keizer van China, Qin Shi Huangdi, de grondlegger van de Qin-dynastie (van 221tot 207 voor Westerse tijdrekening; zie ook het terracottaleger van Xian). Hij was een meedogenloze dictator die niet alleen met vele veldslagen het Chinese rijk uitbreidde en verenigde, maar ook een streng gereglementeerd regime oplegde aan de bevolking en met enkele magalomane werken zijn eigen grootheid / de grootsheid van China wou vastleggen voor het nageslacht.
Een van die grote werken was de bouw van de Chinese muur, die het rijk tegen de Noordelijke barbaren (Mongolen en Mandsjoes) moest beschermen. De bouw heeft duizenden slachtoffers heeft gevergd en uiteindelijk tot niets gediend (naar verluidt heeft de Mongoolse veroveraar Djengis Khan de wachters gewoon omgekocht op zijn veroveringstocht ). Bij Badaling, enkele tientallen kilometer ten noorden van Beijing liggen de best bewaarde/gerestaureerde stukken, die dan ook het druktst bezocht worden. Indrukwekkend is het zicht als je de muur slingerend over de bergen achter de horizon ziet verdwijnen.

De graven van de Ming-keizers

Peking als hoofdstad is vooral verbonden met de dynastiën van de Ming- en de Qingkeizers. De Ming heersten over het land van 1368 tot 1644, toen de Mandsjoe-keizers (Qing dynastie; 1644-1911) het keizerrijk van hen overnamen. Het is dan logisch dat de keizers in de buurt van hun hoofdstad hun begraafplaats hadden.

> verder naar stadsgezichten - het zomerpaleis / Tienanmen en de verboden stad

optimaal weergegeven in MoZilla FireFox