|
|
Phnom Penh |
|||
|
|
| Onderweg
in Cambodja. Vlakke rijstvelden de het landschap met de opvallende
palmbomen weerspiegelen, en boerderijtjes van houten planken op palen;
af en toe een archeologisch overblijfsel (hier de brug van ...,
gerestaureerd door de Fransen) |
|||
|
Het Nationaal
Museum is de volgepakte etalage van de kunstschatten van de tempels van
Angkor, tenminste, voor
zover ze niet in het buitenland beland zijn (zoals in het Museé
Guimet in Parijs), een gewezen koninklijk paleis aangelegd rondom
enkele fraaie lotusvijvers.
|
|||
| Het
huidige koninklijk paleis: een sprookjesachtig geheel van paleizen,
tempels en
paviljoenen, met veel bladgoud versierd, in een elegant park, en met de
typerende in lagen over elkaar heen liggende rijzige puntdaken
uitlopend op spitse uitsteeksels die de symbolische weergaven zijn van
een drakenkop. |
|||
| Een
van de vreselijkste plekken die je in Cambodja kan bezoeken: het museum
van de holocaust, gewijd aan de slachtoffers van de rode Khmer, die van
1975 tot 1979 een dictatoriale 'ideale' communistische maatschappij
installeerde, gebaseerd op de landbouw. Probleem in zo'n ideale
maatschappij is natuurlijk wat je doet met mensen die het er niet mee
eens zijn. Vroeger vormden de gebouwen op de foto's hieronder een school, die door de rode Khmer tot het centrale ondervraag(en executie-)centrum werd omgebouwd. Sober gepresenteerd (foto's, schilderijen, cellen), maar erg effectief. Let op foto 3 (rechts klikken + view photo), met de tekst van het 'huisreglement' - het spreekt boekdelen. Vergroot ook de foto's met de gelaatsuitdrukkingen van de gedetineerden, de zgn. 'vijanden van het volk' die vaak niet eens wisten waarom ze hier waren - iemand die gestudeerd had of zelfs maar een bril droeg was al bij voorbaat verdacht - of wat ze 'fout' hadden gedaan maar wel schuld moesten bekennen. |
|||
| In
een van de klaslokalen waren de piepkleine cellen bewaard waarin de
gedetineerden werden opgesloten (je kon je er nauwelijks uitstrekken).
In een van de lokalen waren schilderijen met de
'ondervraginstechnieken' die door de rode khmer werden gebruikt.
Verspreid over de andere lokalen waren er honderden foto's van de
ondervraagden, waarop ze als misdadiger stonden getotografeerd, alle
met een eigen gelaatsuitdrukking: verrast, angstig, gelaten, vermoeid,
onzeker,... |
|||
| Stadsbeelden. Phnom Penh is een drukke stad, al
bestaat het voornaamste vervoermiddel uit snorrende bromfietsen. Na de
exodus onder de rode Khmer (die zowat iedereen op de vlucht joeg of op
het platteland stuurde om in de landbouw te werken) is de stad aan een
geleidelijke opbouw bezig, er worden overal nieuwe, moderne wijken met
laagbouw bijgezet.
|
|||
| Op
de nationale feestdag was er 's avonds een feërieke optocht op het
water van verlichte boten die de emblemen van het vorstenhuis en van
de verschillende ministeries droegen. Daarna was het een heel avontuur
om door de uitgelaten mensenmassa weer bij het hotel te geraken. |
||
| Phnom
Penh in avondlijke feeststemming: veel, heel veel volk op de been,
verkeer dat klem zit, je geraakt nergens van het volk, en iedereen
amuseert zich. |
|||