Fotoalbums Teheran

l u d o v i c o . b e | r e i z e n | i r a n

T e h e r a n

Sa'ad Abad - Nationaal museum - Reza Abassimuseum - tapijtmuseum - Abginehmuseum - stadsbeelden

Teheran, is een moderne metropool (ze is pas hoofdstad geworden sinds het regime van de Kadjaren, sinds 1795, daarvoor was het een onooglijk dorp): een onoverzichtelijke, rumoerige megalopolis van overdrukke straten, woonblokken en villa's, winkelstraten en viaducten, waar 14 miljoen mensen op een of andere manier een thuis in vinden onder het waakzaam oog van de ayatollahs en de martelaren van de revolutie en van de oorlog met Irak.
De stad strekt zich in de lengte uit van Zuid naar Noord (of van arm naar rijk) waar het aan de voet van een uitloper van het Alborz-gebergte tot stilstand komt. Anomieme betonblokken en rommelige winkelstraten, door elkaar wriemelend verkeer, lawaaierige drukte, en hier en daar een goed verborgen bezienswaardigheid. Een stad om over te slaan, als ze niet de hoofdstad was.

Sa'ad Abad: enkele paleisachtige gebouwen van de laatste sjah, gelegen in een uitgestrekt park, met opulente versiering - kamers van boven tot onder in spiegelglas of van wand tot wand met rijke Perzische taptijten bekleed - en nu een toonbeeld van imperiale spilzucht. Over de laarzen voor het witte paleis, de onderste helft van een groot bronzen standbeeld, doet de grap de ronde dat de sjah bij de islamitische revolutie zo snel is vertrokken dat hij z'n laarzen heeft laten staan.

Het nationaal museum: een kleine maar fijne selectie van pre-islamtische en islamitsiche kunst, met o.a. enkele fraai gebeeldhouwde panelen uit Persepolis waarin de Achaemenidische koningen tribuut ontvangen van onderworpen volkeren.

	De afdeling voor pre-islamitische kunst bevat o.a. de codes van Hammoerabi, een van de eerste geschreven wetteksten van de wereld, in spijkerschrift (hier een kopie van de stenen tafel, het origineel wordt bewaard in het Louvre in Parijs).



Naast de afdeling voor pre-Islamitische kunst is er natuurlijk ook een afdeling voor Islamitische kunst, met keramiek, gekallilgrafeerde Korans en allerlei objecten met versieringen in Arabisch schrift.

Enkele stukken uit het moderne Reza Abassimuseum, een van de beste collecties keramiek van de stad.



Het tapijtmuseum heeft een groot aantal erg mooie tapijten, ook voor wie er niet in geïnteresseerd is. Hier kon men zich af en toe in figuratieve kunst uitleven, die behalve in miniaturen in Iran nauwelijks beoefend werd, wegens het islamitische verbod op afbeeldingen.

Het kleine maar erg goed verzorgde Abginehmuseum, eveneens gewijd aan keramiek, hoofdzakelijk uit glas.

Stadsbeelden

In Teheran heerst, behalve de regering, ook een woest verkeer. Regels lijken er niet te zijn, verkeerslichten zijn quasi onbestaande, en de weinige die er zijn, werden nog niet door iemand opgemerkt. Iedereen - vrachtwagens, bussen, auto's, taxi's, bromfietsen of voetgangers - wurmt zich langs alle kanten en in alle richtingen voorbij de andere, onder het waakzame maar machteloze oog van de ayatollahs of de martelaren van de oorlog met Irak. En om een of andere mysterieuze reden gebeuren er, tegen de logica in, slechts af en toe ongevallen; wel zie je veel bijna-ongevallen. Is het daarom dat de vrouwen in de bus allemaal achterin plaatsnemen, waar ze veiliger zitten dan vooraan?

optimaal weergegeven in MoZilla FireFox