|
|
l u d o
v i c o . b e | r e i z e n |
s y r i e
d e i r e z - z u
r
|
|
|
Deir ez-Zur ligt achter de woestijn, ver
in het Oosten ven Syrië, aan de Eufraat, die hier een hoek snijdt
van het land. Juist door de aanwezigheid van de rivier is de omgeving
erg groen en vind je er veel landbouwteelt. Onderweg, in de woestijn,
liggen enkele interessante nhistorische sites uit een lang verleden: Halabiye en Rasafa.
|
|
 
|
|
In
Deir ez-Zur hebben een groot aantal Armeniërs een nieuw thuis
gevonden nadat hun bevolking in Turkijë werden uitgemoord, de
eerste genocide van
vorige eeuw, wordt wel eens beweerd. In een kleine moderne kerk wordt
door de nakomelingen de herinnering aan deze gebeurtenis in stand
gehouden, met soms nogal sinistere foto's en voorwerpen, en o.a. ook
een aantal beenderen van slachtoffers die op een of andere manier naar
hier zijn meegebracht.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
Een van de weinige bruggen over de
Eurfraat is een sierlijke hangbrug,
waarbij de technische inventiviteit werd ingezet niet alleen om de twee
vrij ver uiteengelegen oevers te verbinden maar ook een fraai ogend
resultaat af te leveren.
|
|
|
|
De brede Eufraat domineert het
stadje.
|
|
 |
 |
 |
| Ook in de omgeving van de Eufraat
is
het erg groen; het is goed te begrijpen dat in deze vruchtbvare vlakte
de
vroegste civilisaties van Mesopotamië tot stand kwamen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
De vergane stad Halabiye
-
die ook Zenobia werd genoemd, naar de koningin van Palmyra die de stad zou gesticht hebben
midden 3de eeuw, maar de huidige ruïnes dateren van de 6de eeuw -
is tegen een kunstmatige berg aan gebouwd, al blijft nu vooral een berg
over, gelegen aan een zijtak van de Eufraat. De stad bleef bestaan tot
610, toen ze zonder veel moeite door de Sassanieden werd veroverd, en
fungeerde tot de 13de eeuw alleen nog als verdedigingsbastion. Nu
blijven enkel nog de restanten van een kleine zuilenbasiliek en de
omwalling over van wat lang geleden een imposante stad moet zijn
geweest.
|
|
|
|
Landschappen onderweg.
|
|
|
|
In het midden van de onderbergzame
woestijn liggen de ruïnes van de karavaanstad Rasafa.
Je kan aan de grootte
van de site en aan enkele indrukwekkende bouwwerken (toegangspoort,
basiliek, citernen) de vroeger welvaart gemakkelijk aflezen. De stad
dankt haar tweede naam Sergiopolis aan de martelaar Sergius, die hier
in 305 door de Romeinen werd onthoofd, rond wie daarna een hele cultus
is ontstaan die ervoor zorgde dat het tot een van de grote
bedevaartplaatsen uit de Byzantijnse tijd uitgroeide. Ergens op de site
staan de muren van de kapel aan hem gewijd nog recht. De stad kende
haar bloeiperiode in de 5de-6de eeuw werd daarna door de moslims
ingenomen, maar bleef de stad een bedevaartsoord voor de christenen,
tot de stad in de 12de eeuw, na de inval van de Mongolen, werd
ontruimd. De belangrijkste bouwwerken die nu nog rechtstaan zijn de
kilometerslange omwallling en de grote basilica.
|
|
|
|
|
|
|
|
> verder naar
Aleppo
|
|
|
|
 |
|
|
| www.flickr.com/photos/ludovico-be
| picasaweb.google.com/ludovico.be
| ludovicos.blogspot.com
|
|
Laatst
gewijzigd: 10/02/2007 | Alle
foto's van de site © ludovico.be,
Antwerpen |
optimaal
weergegeven in MoZilla FireFox
|
|
|
|
