ludovico.be|iran

ludovico.be.reizen

   
l u d o v i c o . b e   |   r e i z e n   |   s y r i e

P a l m y r a



Palmyra - voluit 'Hadriana Palmyra' of stad der palmen - is een van de opmerkelijkste antieke sites. Ze was een Oostelijk vooruitgeschoven handelsstad van het Romeinse Rijk in de Syrische woestijn. De site is erg goed bewaard, de hoofdstraat wordt bijna nog over de hele lengte door intacte zuilen afgelijnd, wat een onvergetelijk beeld oplevert in de woeste vlakte eromheen.



Alvorens in Palmyra aan te komen moet je een eind door de woestijn in het oostelijke deel van Syrië; het lijkt er een voorhistorisch landschap, waar vroeger alleen karavanen met goederen uit verre landen doorheen trokken op zoek naar kopers voor de meegebrachte koopwaar. Nu strekken er zich eindeloze wegen in uit.

Als een fata morgana uit het verleden komt de zuilenstad Palmyra van achter het zand te voorschijn, glinsterend in de zon; het is alsof de bewoners de stad niet millenia geleden, maar enkele jaren geleden de stad aan haar lot en de zon hebben overgelaten.

Hoewel hier van oudsher nederzettingen bestonden, is hier pas tijdens de Hellenistische tijd (vanaf 300 v.Chr.) een stad ontstaan. De grootste bloeiperiode kende Palmyra vanaf 123, tijdens het Romeinse rijk, al werd ze regelmatig bedreigd door de machtige koninkrijken uit het oostelijke Perzië (eerst de Parthen, daarna de Sassanieden). In 267 werd de macht overgenomen door koningin Zenobia, die op haar eentje een eigen rijk stichtte (dat Syrië en Egypte omvatte), dat in 272 weer door de Romeinse legers van keizer Aurelianus werd verslagen. Als straf werd de stad vernield. Vanaf de 4de eeuw fungeerde ze vooral nog als garnizoensstad, en werden de Romeinse heersers afgelost door de Byzantijnse en Islamitische. In de 16de eeuw werd de plek voorgoed verlaten. En nu wordt ze door de toeristen veroverd.


De site wordt gedomineerd door de lange hoofdstraat met de kolonnaden, waar handel werd gedreven vanuit kleine winkeltjes, en waarlangs zich de belangrijkste tempels en monumenten bevonden: de tempel van Nabu (de Mesopotamische god van wijsheid en schrijfkunst), het goed bewaarde antieke theater, de omwalde agora (marktplaats), de tetrapylon (4 zuilen) waar de hoofdstraat de andere hoofdstraat kruiste, en helemaal aan het eind een tempel gewijd aan Athena Alath. Van de wallen die vroeger rond de stad liepen valt niets meer te bespeuren. Maar oude stenen spreken soms voor zichzelf, zoals hier.





De tempel van Bel (die in zich de goden Baal, Marduk en Zeus verenigde, allemaal benamingen voor 'de oppergod') is een imposant gebouw met omwalling uit de 1ste eeuw. In het centrale gebouw stonden de beelden van de aanbeden goden (nu leeg).
Verspreid rondom de stad liggen enkele graftorens uit latere culturen, waarin rijke families werden begraven in nissen in de muur, en soms enkele verdiepingen konden bevatten.

Bij het antieke Palmyra ligt het moderne Palmyra, een flinke stad die uitzicht biedt op de site.

Aan de voet van een middeleeuwse (Islamitische) burcht op een nabijgelegen berg heb je 's avonds een fantastisch uitzicht op de hele site en op het kleine stadje dat erlangs is gegroeid; vooral als de zon ondergaat en tussen uitgerokken schaduwen een roze licht op de site en de bergen eromheen achterlaat, is de plek het meest betoverend.



> verder naar Deir ez-Zur



ludovico.be|iran



| www.flickr.com/photos/ludovico-be | picasaweb.google.com/ludovico.be | ludovicos.blogspot.com |
| Laatst gewijzigd: 10/02/2007 | Alle foto's van de site © ludovico.be, Antwerpen |

optimaal weergegeven in MoZilla FireFox