l u d o v i c o . b e  |  r e i z e n t u r k i j e | i s t a m b u l
		klik telkens op een foto om verder te gaan | of bekijk het fotoalbum
		Deze uitgestrekte stad, waar vandaag oost en west in bonte contrasten op elkaar botsen, is haar carrière begonnen als Byzantium: een klein dorpje in de westelijke uithoek van Azië, dat groot is geworden toen de Romeinse keizer Constantijn de Grote hier in 324 de hoofdstad van het Romeinse Rijk vestigde, en dat zijn naam gaf aan het Byzantijnse rijk. Sindsdien heette de stad Constantinopel, een legendarische stad voor Westerlingen, die er talloze verslagen schreven over de pracht en de rijkdom, die je nog voor een groot deel kunt bewonderen in het mooiste bouwwerk dat dit Byzantijnse rijk heeft achtergelaten: de Hagia Sophia - de kerk van de hoogste wijsheid, de hoofdkerk van het Christendom, zelfs na de scheiding van het Westelijke christendom - met hoofdzetel in Rome - en het oostelijke, "orthodoxe" christendom, dat de Hagia Sophia als hoofdbasiliek bleef behouden. Het Byzantijnse rijk heeft meer dan een een millenium bestaan, met hoogte- en laagtepunten meer trots, zij het sinds de scheiding met de kek van Rome met tanende macht. Een van dieptepunten was de plundering van de stad door de soldaten van de vierde kruistocht in 1204. De stad bleef als Constantinopel bestaan, tot op 29 mei 1456 na wekenlang beleg de stad werd ingenomen door Mehmet de Veroveraar - de leider van de Turken die sinds de 11de eeuw langzaam maar gestaag vanuit Centraal Azië waren opgerukt en zich stukje bij beetje vestigden op gebieden die door de Byzantijnse koningen niet meer konden worden verdedigd. Met de verovering van Constantinopel zetten de Turken de kroon op hun veroveringswerk, en hernoemden de stad tot Istanbul. Eeuwenlang bleef zij de hoofdstad van het Turkse rijk - of beter: het Osmaanse (of Ottomaanse), naar de legendarische eerste grote leider van de Turken, Osman. Dat Ottomaanse rijk ging onder in de nasleep van de eerste wereldoorlog waar ze de kant hadden gekozen van Oostenrijk en Duitsland, maar toen de geallieerde winnaars het grondgebeid wilden verdelen organiseerde Ataturk de opstand. Hij verdreef de buitenlandse legers, en hield Turkijë heel. Hij moderniseerde het land, en besliste daarmee een beweging naar modernisering die reeds door enkele sultans in het begin van de 19de eeuw was ingezet, maar altijd op verzet was gestuit (o.a. van de Janitsaren, het elitekorps van de sultan). In het nieuwe Turkije verloor Istambul zijn status van hoofdstad aan Ankara, maar bleef omwille van zijn geografische ligging het kruispunt van Europese en Aziatische invloeden - al zullen weinigen die de stad bezochten het een 'typisch Europese' stad noemen. De belangrijkste bezienswaardigheden van de stad zijn de Hagia Sofia met de Hippodroom en het Museum voor Turkse en Islamitische Kusnt, het Topkapi-paleis met de musea en het Dolmabahçepaleis van de Ottomaanse sultans, de bekendste moskeeën zoals de blauwe moskee, de moskee van Suleyman en de Yenimoskee, de bazaar, de Byzantijnse omwalling en het district Galata.
		| www.flickr.com/photos/ludovicus | picasaweb.google.com/ludovico.be | ludovicos.blogspot.com | | Laatst gewijzigd: 10/02/2007 | Alle foto's van de site © ludovico.be, Antwerpen | optimaal weergegeven in MoZilla FireFox